Խոսրովի արգելոցում

Հիմա փորձում եմ վերհիշել Կաքավաբերդի ճանապարհի դժվարությունները ու չեմ կարողանում: Այս պահին և´ հոգնությունն է անցել, և´ վախը (հա´, մի´ զարմացեք, ուղղակի վախենալու տեղերը շատ-շատ էին): Հայտնի ստեղծագործության հերոսների պես շատ դժվար տեղերը, անանցանելի տեղանքները բեռնատար մեքենայով գնացինք, անտառամիջյան կածանները ուղիղ քայլելով անցանք, ժայռերն ու անտառները` կուզեկուզ, գետի մի ափից մյուսը թռանք, ու… էսպես շարունակ: Դժվարությամբ հաղթահարեցինք, բայց չհասանք մինչև բերդ: Տեսախցիկները այդ տարածքում հովազներ են նկարել, ու արգելվում է աայնտեղ բարձրանալ: Անտառապահը ցույց տվեց նաև այն տեղը, որտեղ, ըստ ավանդության, տեղի է ունեցել Գևորգ Մարզպետունու ջահերով ճակատամարտը: Հետո բռնվելով ու ծառերից կառչելով՝  իջանք մինչև Աստղիկի ջրվեժ: Խոսրովի անտառի Բայբուրդի տեղամասում էինք, քայլում էինք 3-րդ երթուղով, ու տեսանք նոր գտնված եկեղեցու ավերակները: Մեզ պատմեցին, որ շատ տարիներ առաջ, չգիտեմ` երբ, ուղեկցողն էլ չգիտեր, հայերը գյուղը լքելիս հողով ծածկել են եկեղեցին, որ օտարները չքանդեն, չպղծեն, գոմ չդարձնեն: Ճանապարհին շա˜տ-շա˜տ գեղեցիկ, կիսավարտ մի շինություն կար: Ինչ-որ մեկը որոշել է այդտեղ հյուրանոց կառուցել, բայց բնապահպանները խանգարել են, ու շենքը հենց այդպես կիսավարտ էլ մնացել է որպես Խոսրովի անտառի սեփականություն: Ինչ լավ է, ուրախացանք: Մի կերպ անցանք վարարած գետը ու հասանք ջրվեժի մոտ: Արդեն մթնում էր, հոգնած էինք, կապ չկար, դրսից ոչ մի լուր չկար, ստիպված բռնեցինք տունդարձի ճամփան: Սպասում ենք հաջորդին…

Բնական աղետներ

Ձնահյուս: Ձյանինտենսիվ հալոցքիկամուժեղ անձրևներիհետևանքով(գարնաննու աշնանը)լեռնայինբարձունքներիթեքլանջերից ձյանմեծզանգվածակույտիգահավիժում,որներբեմն հասնում էբնակելիհարթավայրերին ևսպառնումբնակչության կյանքին ուառողջությանը, վնասպատճառումտնտեսության օբյեկտներին, շրջակաբնական միջավայրին։ Հայաստանում ձնահյուսերիտարածման շրջաններն են Բազումի,Փամբակի,Վարդենիսի, Զանգեզուրի լեռնաշղթաներիվերինհոսանքները։ Ձնահյուսերի շարժման պատճառ ենդառնումձյան առատ տեղումները (50 տոկոս),փետրվար—ապրիլ ամիսներիձնահոսքերը (22,4տոկոս), ձնաբուքերը (11,8 տոկոս),ջերմաստիճանիկտրուկ անկումները (9,4 տոկոս) և անձրևները(6,4տոկոս)։ Ձնահյուսերի հետևանքով լրջորենվնասվում ենէլեկտրահաղորդման գծերը,լեռնանցքային ճանապարհները ևայլն։
Փոշեփոթորիկ:Փոշեփոթորիկնուժեղ քամուհետևանքով երկրի մակերևույթիցփոշու կամ ավազիտեղափոխումն է։Հերկածտարածքներումառաջացնումէկուլտուրականմշակաբույսերիարմատներիմերկացում։Փոշեփոթորկի դեմ պայքարի լավագույնեղանակըանտառաշերտերի ստեղծումն է և ճիշտագրոտեխնիկան։

Մրրիկ: Շատ ուժեղ (արագությունը վայրկյանում 20մետր) ևտևական քամի, որն առաջացնում է մեծավերածություններ.վնասվում են կապի ևէլեկտրահաղորդման գծերը, խախտվումէտրանսպորտի աշխատանքը, լճերում ուջրամբարներումառաջանում են ալիքներ։ Մրրիկինբնորոշ են ավելի փոքր, քանփոթորկի ժամանակ,վնասներն ու ավերածությունները,սակայնտարերային այս աղետը լուրջ վտանգէպարունակում։Հայկական լեռնաշխարհում ուժեղքամիներիուղղությունները բավականտարատեսակ են։ Հանրապետությանհյուսիս—արևմտյան տարածքում գերակշռում են արևմտյանևհարավ—արևմտյան ուղղության քամիները, իսկհարավում՝արևմտյան։

Փոթորիկ: Անսովոր ուժի (արագությունը մինչև 30-50 մետր/վայրկյան) քամի։ Իր կործանարարներգործությամբ փոթորիկը չիզիջում այնպիսիտարերային աղետի, ինչպիսին երկրաշարժնէ։Փոթորկի հետևանքով մարդիկ են զոհվում, ստանումտարբերծանրության վնասվածքներ։ Փոթորիկըվնասում է ամուր և քանդումթեթև շինությունները,կտրում կապի ու էլեկտրահաղորդմանլարերը,ամայացնում դաշտերը, կոտրում և արմատախիլանումծառերը։

Պտտահողմ, մրրկասյուն: Օդի մրրկային շարժումձագարի կամսյան տեսքով։ Առաջանում է օդիուժեղ տաքացման ժամանակբարձրացող հոսանքիշնորհիվ։ Տեղաշարժվում է 5-20 մետրվայրկյանարագությամբ։ Պտտահողմի ժամանակ օդըպտտվում է ևմիաժամանակ բարձրանումպարուրաձև՝ գետնից վեր քաշելովփոշի, ջուր ուտարբեր առարկաներ։ Իր գոյության ընթացքում,որտևում է մի քանի րոպեից մինչև մի քանի ժամ,պտտահողմնանցնում է զգալի տարածություն՝հարյուր մետրից մինչև մի քանիկիլոմետր։Օվկիանոսի վրա տեղի ունեցող մրրկասյունըկոչվում էտորնադո (իսպաներեն):ՓոթորկանքԿարճժամանակով քամուկտրուկ, պոռթկուն ուժեղացում՝նրա ուղղության հանկարծակիփոփոխվելով։
Երաշտ:Երաշտըօդերևութաբանականևագրոօդերևութաբանականվտանգավորերևույթ է։Երաշտըսկսվում է տարվատաքժամանակ՝ ամռանը,երբտևականժամանակամիջոցումանձրևներ չեն գալիս,բույսերի աճիշրջանում տեղումների քանակըկազմում է 200 միլիմետրիցպակաս։Հաճախերաշտի նախադրյալները երևան են գալիսնախորդտարում՝ դրսևորվելով աշնան և ձմռանանբավարարտեղումներով, օդի և հողիխոնավության սակավությամբ։Երաշտը,ուժեղ շոգըկարող են ունենալ աղետալի բնույթ,դառնալհանրապետության որևէ մարզում կամամբողջությամբվերցրած երկրում արտակարգիրավիճակի աղբյուր։Երաշտիժամանակբնակչության կյանքը բարդանում է,զգալիորենմեծանում է զանգվածային անտառայինհրդեհների,մարդկանց շրջանում վարակիչհիվանդությունների,կենդանիների հիվանդանալու,մշակաբույսերիոչնչանալու վտանգը։ 2000 թվականիամռանըՀայաստանում աննախադեպ երաշտ էր։

Խորշակ: Խորշակը խիստ տաք և չոր,գլխավորապեսհարավարևելյան քամի է, որ փչում էտարվա տաք ժամանակ։ Ընդորում՝ օդիջերմաստիճանն անցնում է 50-60 աստիճանից։Խորշակըմեծ վնաս է պատճառումբուսականությանը։

Armenian culture

Armenian culture is a rich mixture of flavors, colors, plus outside influences and things that are uniquely Armenian. From the architecture to applied arts, performing arts to literature, culture in Armenia represents the history, lifestyle, aspirations, and beauty of this unique country. Especially influential to Armenia’s culture are the pagan empires that rules vast swaths of land in the centuries before Christ and Armenia’s long history as a Christian nation (Armenia was the first nation to officially adopt Christianity, in 301 CE). Armenia also has its own unique alphabet, which has helped promote literature and a common identity since it came into use in 405 CE.

Located on the crossroads between east and west, Armenia has long been a strategic point and a meeting ground for large empires. Romans, Iranians, Byzantines, Arabs, Turks, and Mongols all passed through Armenia, both destroying some things and adding their own influences. Trade also helped Armenia grow, and brought new ideas and techniques that Armenians used to make something new and different. Because of these many influences, Armenian culture has elements in common with nearby cultures, and many things that seem similar.

But Armenia itself has also been one of those strong empires, even back several centuries before Christ, when the Kingdom of Urartu ruled the mountains of Anatolia and the South Caucasus. With the adoption of Christianity in 301 CE and the creation of the Armenian alphabet in 405 CE, Armenian culture received two strong unifying factors. Christianity and the alphabet can be found throughout Armenian culture (especially in literature and khachkars), and are central parts of Armenian identity. The landscape was also quite influential, and the rocky mountains can be seen in much of Armenian culture.

Learning about the painting, applied arts, theater, music, khachkars and architecture that make up culture in Armenia is an important part of any trip.

Armenian Culture — Architecture

.

” href=”https://www.advantour.com/img/armenia/geghard2.jpg”> Architecture in Armenia .”>“Ayastan – karastan” is Armenian for “ Armenia — the stone country”.

The mountainous landscape of the country defined the lines of its architecture. Powerfully and monumentally, like the mountains surrounding them, stand the monuments of medieval architecture. The stony soil, the jags of surrounding ridges and the outlines of architectural monuments merge into a uniform image.

The traditional architecture of Armenia is reflected in temple architecture of churches, monasteries and so forth. The early Middle Age architecture (5 th – 6 th centuries) is represented, basically, by basilicas. A basilica is a structure of rectangular shape divided, as a rule, into three parts by rows of columns; the central part towers over the others. In the end of the 6 th – 7 th centuries appeared Greek-cross and central-domed samples of temple architecture. The symmetrical cross-shaped facade of a temple was decorated with the side arches and crowned by a huge dome visible from distant corners of the temple. Later the temple shapes changed; simple and strict church structures become more elegant and complex. The shapes were improved; new elements such as domical drum were added. But in whole, traditional temple structures possess common basic features.

Monastic complex is a special type of temple architecture. It consisted of a number of elements – a temple, chapels, belfries, household buildings — refectory, library, vestry etc. The complex was often surrounded by a wall with adjacent dwelling houses. A little church was sometimes erected above the main gate. The first monasteries originated in the 7 th century; the 12 th century saw the prosperity period of their construction.

There are a lot of feudal castles across Armenia – fortresses, palaces, castles, caravanserais and bridges. Armenia is often referred to as “the open-air museum”. The magnificent Hellenistic structure Garni, the Sun Temple (3 rd – 2 nd BC), domed Echmiadzin temple (4 th century), Zvartnotz (7 th century), and the medieval jewel – Gegard (4 th – 13 th centuries) are known all over the world.

Armenian Culture — Khachkars

.

” title=”Khachkars”>.” title=” Khachkars” alt=” Khachkars” src=”https://www.advantour.com/img/armenia/khachkary_sm.jpg”> Each culture possesses a certain original element which becomes a symbol of the entire national culture. In Armenia such symbol is “khachkar”, the so-called crosses-stones, the monuments of Armenia which are not found anywhere in the world. The word “khachkar” is formed by two Armenian roots: “khach” (cross) and “kar” (stone).

Khachkar is an art — decorative-architectural sculptures based on the ancient national traditions and made in a variety of shapes. Khachkars originated in the beginning of the 4 th century right after the adoption of Christianity. Instead of the pagan altars and in the places allocated for churches and monasteries wooden crosses were installed. Since wood was not durable, they were replaced by stone ones, and starting from the 9 th century with the images of crosses on stone rectangular slabs. At the same time khachkars were installed on various occasions: to commemorate a victory or completion of another temple or bridge, to thank God for a plot of land. They served as landmarks and very frequently as sepulchral monuments.

The central symbol of any khachkar was a new-born, growing like a tree or a flower, cross — the.

” href=”https://www.advantour.com/img/armenia/khachkary2.jpg”>Khachkars.”> symbol of new eternal life. Under the cross they cut a circle: the circle with the cross on it symbolized celebration of Christian faith. Above the cross they usually placed common Christian faiths symbols of four evangelists — an eagle, a lion, a bull and an angel. For Armenians they were four beginnings of the universe — fire, water, earth and air.

The stone-cutters who made khachkars were called varpets. Their art is alive and is in demand even now. Khachkars keep the spirit of Armenian people, the entire divinity of Armenian Apostolic Church.

The biggest cemetery with ancient khachkars in Armenia is near the settlement of Noraduz. A millennium of Armenian history is embodied in the khachkars there; the most ancient stones are dated the 8 th century.

Armenian Culture — Music

Armenian culture - music

Armenian music is like no other. It has its special melodic pattern and rich sounding. This originality is reached due to the use of original Armenian instruments which have survived from the early Middle Ages – pander and bambir, the violin prototypes; the strings – tavikh and knar; the wind instruments –reed pipe, zurn, avagpog; percussions — drums.

Since ancient times people have sung folk songs of ritual, labor, and military content.

A lot of songs were created by people – about love and marriage, lullabies, and lamentations. The songs were sung by folk singers — gusans. Church and choir music originated in the 5 th century. The songs for choir were called sharakans and were sung during masses and celebrations.

In the 12 th century appeared Armenian music notation called khazes. Urban folk songs and instrumental music was develop­ing using the features of rural songs, the elements of eastern and western cultures. The fragments of songs which have reached us testify about the level of development of Armenian medieval music culture. The singing art of Armenian singers, ashugs, dedicated mostly to the themes of love and everyday life started to develop in the late 17 th century.

In 1868 Chukhadzhyan wrote the first Armenian opera “Arshak II”; the works by A. Spendiarov laid the basis of national classical symphony music; in 1912 A. Tigranan created opera “Anush”.

The beginning of the 19 th century saw the rise of Armenian musical life and creation of new Armenian notation.

The 20th century presented the world the galaxy of outstanding Armenian composers — Aram Khachaturyan, Mikhael Tariverdiev and Arno Babadzhanyan.

Armenian Duduk

It’s hard to imagine Armenian music without its sad and deep sound of duduk, an old national woodwind instrument. Historical roots of duduk that in Armenia is called as tsiranapokh, goes back to the times of the Armenian king, Tigran the Great (95-55 BC). Duduk is made of an apricot wood. It can be of three sizes: 28 cm, 33 cm and 40 cm. Number of musical holes of the instrument vary: seven or eight on the facing side, and one or two on the reverse side – for the thumb. Duduk charms with its soft and muffled sound, harmonious and mellow timbre.

In the world popularization of this musical instrument, huge credit should be given to a famous Armenian musician Djivan Gaparyan, a composer and skillful duduk player. The Professor of the Yerevan State Conservatory Gaparyan created a special school for duduk play that sometimes is called an Armenian flute or Armenian oboe. Gaparyan brought up many talented students in many parts of the world. Gaparyan and sound of duduk became famous with the screening of the film ‘Gladiator’ where few pieces are played on duduk.

Duduk that was played on Armenian ceremonies such as birth of a child and christening, weddings and funerals, has entered now the musical mainstream and is played in the albums of Paul McCartney, Peter Gabriel, Brian May, Sting and Lionel Richie, in the film ‘The Passion of the Christ’ and the series ‘Game of Thrones’.

UNESCO proclaimed the Armenian duduk and its music as a Masterpiece of the Intangible Heritage of Humanity in 2005.

Armenian Culture — Museums

.

” href=”https://www.advantour.com/img/armenia/parajanov_museum.jpg”> Museums of Armenia.”>The State History Museum, the Museum of History of the city of Yerevan, the State Picture Gallery, the Modern Art Museum, Mesrop Mashtots Institute of Ancient Manuscripts Matendaran and many others are located in Yerevan; the city of Sardarbad has the Museum of Ethnography and Folklore; in Echmiadzin you will find the Museum of Religious Arts.

Armenian Culture — Theatres

The art of theater on the territory of Armenia began long before the Christian age. It was introduced by the founders of this art form – ancient Greeks — during Hellenistic epoch when the territory of Armenian uplands was occupied by Great Armenia with the capital in Tigranakert. It is known that Armenian tsar Tigran II the Great constructed the amphitheatre (survived in ruins) in the 1 st century BC where Greek actors invited by him showed Greek tragedies and comedies.

According to Plutarch, Armenian tsar Artavazd II created tragedies which were shown in Artashat – the second capital of Armenia (1 st century AD). Even though the history of professional Armenian theatre totals more than two millennia, the true original revival of Armenian theater art is dated the second half of the 19 th century. In 1921 in Yerevan G.Sundukyan Theater, the largest drama theatre in Armenia was opened. Its repertory consists of the plays of western classics and well-known Armenian playwrights. In 1933 Yerevan Opera and Ballet Theatre was opened.

My meals

There are four substantion meals a day. We are supposed th eat the traditional breakfast, lunch, dinner and supper. But, in readity we have a bite five to six times a day. The first meal is breakfast. The Armenian breakfast is coffee or tea, with a biscuit on a sandwich, with cheese, jam, honey and butter. For a complete breakfast Arminians may have eggs and porridge. 7 consider myself and early risen, that is why my first meal in at 8 o’clock. I usualy have tea with a sandwich for breakfast. My second meal is between eleven and twelve am a lunch for me is usually a sandwich or something like that.

The biggest meal of the day is dinner. I usually eat what my mother preparer: eggs, slice of chicken, sausage, patatoes, and so on. This is the only meal that I am able to eat with, my family, becouse everyone gather, togather in the evening.

As elsewhere, in Armenian dinner in an important part of family life.

Sometimes if there is a festive occasion we are likely th have had drinks, like wine, vodka brandy, champagne. For soft drinks we have fruit juice, sweet fizzy and mineral water. After dinner I have supper. At about at 7 p.m. . We sit in front of our TV on computer and have fruit, sweet and biscuits.

Արդյո՞ք կա կապ հոգեբանության և դպրոցի միջև

Ես կարծում եմ, որ դպրոցում կա հոգեբանական գործոն, այսինքն, դպրոցե պետք է զբաղվի աշակերտի հոգեբանությամբ, որպեսզի խուսափի հետագա բարդույթներից: Կա կապ դպրոցի և հոգեբանության մեջ: Դպրոցն է հոգեբանորեն դաստիարակում երեխային: Առարկաների մեջ կան այնպիսիները, որոնք, իրոք, կապ ունեն հոգեբանության հետ:

Հոգեկան արտացոլում

Հոգեկան արտացոլում, իրականության արտացոլման բարձրագույն ձևը (ֆիզիկականից և ֆիզիոլոգիականից հետո)։ Հոգեկան արտացոլումը ուղեղի գործառույթն է և արտաքին աշխարհի սուբյեկտիվ պայքարը, որը, ամրակայվելով լեզվական ձևերում, ձեռք է բերում հարաբերականորեն ինքնուրույն գոյություն:

Հոգեկան արտացոլման ձևերն են՝

  • գրգռականություն
  • զգայություններ
  • ընկալումներ
  • մտապատկերներ
  • հասկացություններ
  • մտածողություն
  • երևակայություն

Հոգեկան արտացոլումը միշտ զուգորդվում է ապրումների (հույզերի և զգացմունքների) հետ։

Զիգմունդ Ֆրոյդի

Զիգմունդ Ֆրոյդի ամբողջական անունը Սիգիզմունդ Շլոմո Ֆրոյդ է։ 1860 թ-ին Զիգմունդ Ֆրոյդի ընտանիքը տեղափոխվում է Վիեննա, որտեղ և ապագա հանրաճանաչ գիտնականը ապրում է շուրջ 80 տարի։ Ընտանիքի 8 երեխաներից միայն նա էր աչքի ընկնում իր յուրահատուկ ընդունակություններով և ուսման հանդեպ ծարավով։ Այդ իսկ պատճառով ծնողները ձգտում էին ստեղծել նրա համար առավելագույնս լավ պայմաններ, որպեսզի վերջինս կարողանար ամբողջովին տրվել ուսմանը։ Գերազանց ավարտելով գիմնազիան նա 17 տարեկանում ընդունվում է Վիեննայի հանրահռչակ համալսարանը։ Նա հիշում է, որ մանուկ հասակում նա ուզում էր դառնալ զինվորական կամ գեներալ, բայց քանի որ նա հրեա էր, իսկ հրեաների իրավունքները սահմանափակ էին, նա դառնում է բժիշկ։ Նրա համար յուրահատուկ հետաքրքրություն էին ներկայացնում բնական գիտությունները. հայտնագործությունները, որոնք 19-րդ դարի կեսերին մեծ հեղափոխություն կատարեցին գիտական ասպարեզում՝ գցելով օրգանիզմի և կենդանի բնության մասին գիտելիքների հիմքը։ Այդ ժամանակի հայտնագործություններից՝ էներգիայի պահպանման օրենքից և Չարլզ Դարվինի էվոլյուցիոն ուսմունքից, Ֆրոյդը համոզվում էր նրանում որ գիտական իմացությունը դա երևույթի պատճառականության իմացությունն է՝ փորձի խիստ հսկողության տակ։ Օրգանիզմը նա պատկերացնում էր որպես էներգիայով լիցքավորված մի ապարատ, որը լիցքաթափվում է կամ նորմալ կամ ախտաբանական հակազդումներով։ Ֆրոյդի վրա մեծ ազդեցություն թողեց իր ուսուցման ընթացքում հայտնի հոգեբան Էռնեստ Բրյուկեն, որը առաջ քաշեց այն գաղափարը, որ բոլոր կենդանի օրգանիզմները իրենցից ներկայացնում են դինամիկ էներգետիկ համակարգ, որոնք ենթարկվում են ֆիզիկական համակարգին։ Ֆրոյդը այս գաղափարին շատ լուրջ մոտեցում ցույց տվեց և հետագայում հիմնվելով դրա վրա՝ զարգացրեց հոգեկանի գործընթացների մասին իր տեսությունը։ Ֆրոյդը ուսանողական տարիներին շատ ակտիվ էր և առաջին ձեռքբերումները հենց այդ ժամանակ եղան, երբ նա հայտնաբերեց, որ կոկաինը կարող է օգտագործվել մի շարք հիվանդությունների բուժման համար։ 1881 թվականին Ֆրոյդը ավարտեց համալսարանը և գործի անցավ Գլխուղեղի կենսաբանության ինստիտուտում և սկսեց զբաղվել հասուն մարդու և սաղմի գլխուղեղների համեմետական ուսումնասիրություններով։ Քանի որ գիտական բնագավառում նա առաջ գնալու հանրավորություններ չուներ այդ ժամանակ առկա հակասեմիտիզմի պատճառով և նաև այն, որ նրան այդքան էլ դուր չէր գալիս փորձարարական բժշկությունը, նա սկսեց զբաղվել նյարդաախտաբանությամբ։ Բացի այդ Ֆրոյդը սիրահարվեց և ստիպված էր լավ վարձատրվող աշխատանք գտնել։ 1888 թվականինՖրոյդի կարիերայում նշանակալի փոփոխություն տեղի ունեցավ։ Նա տեղափոխվեց Փարիզ և այնտեղ ծանոթացավ հայտնի նյարդաբան, հոգեթերապևտ Ժան Մարտեն Շառկոյի հետ։ Շառկոն ուսումնասիրում էր հիստերիայի առաջացման պատճառները և բուժման մեթոդներ էր մշակում։

Հիսթերիայով հիվանդների մոտ առաջանում են վերջույթների անշարժացում, կուրություն, խլացում։ Բուժման համար Շառկոն օգտագործում էր ներշնչման և հիպնոսի մեթոդները։ Չնայած նրան, որ Ֆրոյդը հիացած էր Շառկոյի գործով, հետագայում նա ժխտեց հիպնոսի և ներշնչման օգտագործման առկայությունը հոգեթերապիայում։ Շատ կարճ ժամանակահատվածում Փարիզի Սալպետրիեռ հիվանդանոցում նյարդաբանից դառնում է հոգեթերապևտ։ 1886 թվականին Ֆրոյդը ամուսնանում է Մարտա Բեյնարսի հետ։ Նրանք երեք տղա և երեք աղջիկ են ունենում, նրա փոքր աղջիկը՝ Աննա Ֆրոյդը, գնում է իր հոր հետքերով և դառնում մանկական հոգեվերլուծության առաջավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ 80-ական թվականներին Ֆրոյդը համագործակցում է հայտնի բժիշկ Յոզեֆ Բրեյերի հետ։ Նրանք համատեղ զբաղվում էին հիսթերիայի պատճառների հոգեբանական ուսումնասիրությամբ և այդ հիվանդության հոգեթերապևտիկ մեթոդների հետազոտությամբ։ Նրանց համատեղ աշխատանքի արդյունքը 1895 թվականին տպագրված «Հիսթերիայի հետազոտություն» գիրքն է, որտեղ նրանք հայտնաբերեցին, որ հիսթերիկ նախանշանները տրավմատիկ իրադարձությունների մասին ճնշված հիշողություններն են։

Սակայն նրանց ընկերությունը հենց այդ գրքի թողարկմամբ էլ ավարտվեց։ Նրանք այլևս որպես ընկերներ չհանդիպեցին, և այդ մտերիմ ընկերության այդպիսի կտրուկ ավարտի պատճառները մինչև օրս էլ պարզ չեն։ Էռնեստ Ջոնսի կարծիքով նրանց մեջ տարաձայնությունները սկսեցին Ֆրոյդի կողմից սեքսուալության դերի ներմուծմամբ հիսթերիայի էտալոգիայի մեջ։ Այլ վերլուծաբաններ պնդում են, որ Բրեյերը փորձում էր ստանձնել երիտասարդ Ֆրոյդի հոր դերը։ Ֆրոյդի պնդումները այն մասին, որ հիսթերիայի և այլ հոգեկան խնդիրների առաջացումը կապված է անձի սեքսուալության հետ, պատճառ հանդիասցավ 1986 թվականին Վիեննայի բժշկական հասարակությունից նրան դուրս հանելու համար։ Այդ ժամանակ Ֆրոյդը շատ քիչ էր վաստակում այն ամենի շնորհիվ, ինչը հետո ստացավ «հոգեվերլուծություն տեսություն» անունը: